Το μεγαλύτερο ίσως πολιτιστικό κεφάλαιο της σύγχρονης Λευκάδας έκλεισε. Ο παγκοσμίως διάσημος μουσικοσυνθέτης Κυριάκος Σφέτσας, ένας πρωτοπόρος καλλιτέχνης, άφησε χτες την τελευταία του πνοή σε ηλικία 81 ετών.

Ο Σφέτσας γεννήθηκε στην Αμφιλοχία αλλά έζησε και δημιούργησε στην Λευκάδα. Συνδέθηκε με την εδώ Φιλαρμονική και αργότερα άνοιξε τα φτερά του στο εξωτερικό με πολλές σπουδές και διακρίσεις για τις μουσικές του καινοτομίες. Ήταν ο άνθρωπος που συνόδευσε στο πιάνο την τελευταία σκηνική παρουσία της Μαρίας Κάλλας το 1964, στις γιορτές Λόγου και Τέχνης της Λευκάδας. Η μουσική του συνέδεε την παραδοσιακή ακουστική με ήχους κλασικούς, τζαζ και μοντέρνους και έχει ειπωθεί ότι ήταν το μουσικό αντίστοιχο με τους πίνακες ζωγραφικής του Χουάν Μιρό.

Την περίοδο της Χούντας εγκατέλειψε την χώρα και επέστρεψε μετά την μεταπολίτευση μετά από πρόσκληση του Μάνου Χατζιδάκη να εργαστεί ως παραγωγός στο Ελληνικό Ραδιόφωνο. Στην πορεία διατέλεσε και διευθυντής του Γ’Προγράμματος. Συνέθεσε μουσική ορχηστρική, ακουστική, για θεατρικές παραστάσεις, για ταινίες (όπως η εμβληματική «Παραγγελιά» του Τάσιου). Διετέλεσε για κάποια χρόνια και καλλιτεχνικός διευθυντής στο Φεστιβάλ Λευκάδας. Συμμετείχε σε μεγάλο αριθμό μουσικών φεστιβάλ και συναυλιών σε όλη την χώρα και σε δεκάδες πόλεις του εξωτερικού, από την Γερμανία μέχρι την Αυστραλία ενώ μουσική του έχει παιχτεί από διακεκριμένους ξέχνους σολίστ στο Μέγαρο Μουσικής πολλάκις. Ένας αβάντ-γκαρντ καλλιτέχνης και ένας σοφός, δραστήριος και δημιουργικός καλλιτέχνης που άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα. Δόξα και τιμή!

………………………………………………………………………………….

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΚΚΕ ΛΕΥΚΑΔΑΣ

ΣΥΛΛΥΠΗΤΗΡΙΟ ΜΗΝΥΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΣΦΕΤΣΑ

H Λευκάδα αποχαιρετά με θλίψη τον σπουδαίο μουσικοσυνθέτη Κυριάκο Σφέτσα. Από πολύ μικρός έζησε και μεγάλωσε στη Λευκάδα όπου πρωτοδιδάχθηκε μουσική. Στη συνέχεια, η μουσική του διαδρομή τον ανέδειξε σε έναν από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες. Στην πλούσια καλλιτεχνική του πορεία, ανάμεσα στα άλλα, διετέλεσε διευθυντής, για αρκετά χρόνια του Γ’ Προγράμματος της ΕΡΑ, ξεκινώντας νωρίτερα ως έκτακτος παραγωγός με πρόσκληση του Μάνου Χατζηδάκι. Είναι από τους χαρακτηριστικότερους εκπροσώπους ενός μουσικού ρεύματος που συνδύασε τις παραδοσιακές μουσικές φόρμες και όργανα με την κλασική μουσική, την τζαζ κ.ά. Το αποτύπωμα που αφήνει στην ελληνική μουσική είναι ανεξίτηλο.

Ταπεινός και ανιδιοτελής, με τις παρεμβάσεις του στην κοινωνική ζωή να γίνονται πάντα με με επίκεντρο τον άνθρωπο και την άνοδο του πολιτιστικού επιπέδου του τόπου.

Η Τομεακή Οργάνωση Λευκάδας του ΚΚΕ εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια στην οικογένεια και στους οικείους του.

21-04-26

…………………………………………………………………………………………………………..

(Πηγή: Άρωμα Λευκάδας):

Γράφει ο Παναγιώτης Σκληρός

Ήσουν απλός, λιτός, τολμηρός και καινοτόμος. Και γνήσιο παιδί της δυτικής όχθης με ακούσματα από το Βάλτο αλλά και τους ήχους της καντάδας.  Έγραψαν και θα γράψουν τόσο ωραία λόγια πολλοί για σένα που υπήρξες μεγάλος, σπουδαίος και νομίζω ανεπανάληπτος.

Δεν ήθελα να γράψω πεζά πράματα που θα απομυθοποιούσαν το φίλο μέσα μου. Καλύτερα να μείνεις μύθος κι εγώ τυχερός που σε είχα. Όμως, άκου,  πέρασε σήμερα απ την αγορά ο Στάθης, ξέρεις. Τον φώναζες ¨Αγλαΐα¨ και ψευτογελούσες επειδή πάντα σου απαντούσε, ¨έλα Κυριάκο¨. Μου λέει ¨τι θα κάνουμε για τον Κυριάκο που έφυγε¨? Του λέω Στάθη, έγραψαν και γράφουν μορφωμένοι άνθρωποι για το πολύ μεγάλο έργο που δημιούργησε και  αφήνει. Ναί μου λέει ¨αλλά εσύ να γράψεις γι αυτά που ζήσαμε όταν ήσασταν , όταν είμαστε μαζί¨. Και λέω να του κάνω το χατήρι, έτσι απλά και δύσκολα που θα έλεγε κι ο άλλος φίλος ο Πάνος. Όχι πένθιμα μα ρεαλιστικά ακούγοντας την ¨Παραγγελιά¨σου (1982). Κάτι σαν αποχαιρετισμό απ όλους εμάς που δουλέψαμε κάτω από την μπαγκέτα σου τέσσαρα χρόνια για να αλλάξουν τα πράγματα στα πολιτιστικά του τόπου.

Και άλλαξαν τότε, όπως λένε. Μιλάω λοιπόν φίλε, για τον  Στάθη, τη Διδώ, τον Αντρέα, την Ιωάννα, τον Φώντα, τη Θοδώρα, τον Κώστα, τον Γιώργο, τον Σωτήρη, τον Βούλη , μα και τον Βασίλη τον σπόνσορα όπως τον έλεγες. Και να σ αποχαιρετήσουμε φίλε, όπως εκεί στην είσοδο του Πνευματικού κέντρου, έσφιγγες το χέρι στις μεγάλες δόξες της μουσικής και της τέχνης που ανταποκρινόταν στο κάλεσμά μας.

Ήταν πολλοί αλλά θ αναφέρω έτσι πρόχειρα την κοκκινομάλα την Μίλβα, την ξυπόλυτη ντίβα την Σεζάρια, τον αγαπημένο σου Θανάση Τσιπινάκη, τον Δημήτρη Μποτίνη, την Ελένη Σικελιανού, την Κική Δημουλά, τον Ραφαήλ Πυλαρινό,  τον γλύπτη Θόδωρο, τον Άκιο Ιναγκάκι με την Μήδεια (στο Κάστρο) , τον Νίκο Τουλιάτο με τα κρουστά, τον Μίλαν Μπέλι, τον Εδουάρδο και τους άλλους ζωγράφους, τον Δημήτρη Πιατά και τους άλλους ηθοποιούς, τον Heinz Klauser αλλά και τις απαιτητικές κυρίες που έβαζαν δύσκολες προϋποθέσεις ( και σωστά) για να στείλει η πινακοθήκη τα έργα του Θόδωρου Στάμου στην πατρίδα του.

Θυμάσαι αγώνας;  ΄Η το 2001 με το ¨έτος Σικελιανού¨ και το στήσιμο του θεάτρου δίπλα στο σπίτι του Ποιητή σ έξη μήνες. ¨Θέλω το κηποθέατρο έτοιμο στις 21 Ιουνίου¨ μου έλεγες. Και ήταν. Κι άνοιξες εκεί τους ορίζοντες για την ντόπια πολιτιστική δημιουργία που πάει καλά. ( Τώρα φίλε ακούω Kyriakos Sfetsas Greek fusion orchestra/papadia με τον Μάνθο Χαλικιά. Αλήθεια πώς τους στρολεγάριζες όλους αυτούς τους λαϊκούς , μέχρι τον David Lynch!!).

Θα κλείσω μ ένα μικρό απόσπασμα που έγραψες το καλοκαίρι του 2002.¨Η κοινωνία της Λευκάδας έχει ανάγκη ανάπλασης και ιδίως στον σημαντικότερο τομέα της, αυτόν του πνεύματος και της Τέχνης. Σ αυτόν που μπορεί πραγματικά να μας βγάλει στο φώς και στη χαρά της επαφής, της επικοινωνίας, της αδελφότητας και της δημιουργίας».

 Στο καλό φίλε, δεν θα ήθελες περισσότερα από εμένα, το ξέρω.

Παναγιώτης Σκληρός

ΥΓ.Πέρασε κι ο φίλος ο Γιώργος ο  Λεμονιάς με τα πολλά βινύλια που ήταν και στην ομάδα του Στράτου εκεί στον αμπελώνα και με ρώτησε για σένα, μη το ξεχάσω..

………………………………………………………………..

Η φωτογραφία με την Κάλλας και ένα ακόμα μικρό αφιέρωμα: