Αγαπητοί γονείς και μαθητές

Επειδή πολλοί ρωτούν «τι είναι αυτό το εργαστήρι όπου θα ξεκινήσει τη Δευτέρα» θα ήθελα να προσδιορίσω το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα κινηθούμε.

Αρχικά να διευκρινίσω ότι δεν είναι μάθημα…όπου θα μιλάει ο δάσκαλος  και θα χασμουριώνται οι μαθητές…Είναι ένα απολαυστικό παιχνίδι, μακριά από τη σχολική πραγματικότητα,  με δράση, χιούμορ και όνειρο.

Τι θα μάθουμε:

• Να μετουσιώνουμε τις ιδέες μας σε κείμενο το οποίο θα αφηγούμαστε με ελκυστικό τρόπο αξιοποιώντας τα βιώματά μας αλλά και τις  ιστορίες των άλλων.
• Τεχνικές που βοηθούν στην απελευθέρωση της φαντασίας  ξεκινώντας ένα μαγικό ταξίδι στον χώρο της μυθοπλασίας.
• Να παρατηρούμε τον κόσμο και με τις πέντε αισθήσεις.
• Να ανακαλύψουμε τη δική μας λογοτεχνική φωνή αυτοσχεδιάζοντας.
• Να δημιουργούμε ζωντανούς διαλόγους.
• Να μετατρέπουμε μια είδηση, μια εικόνα, έναν ήχο σε ιστορία
• Να εντοπίζουμε τις λέξεις- κλειδιά ενός κειμένου
• Να γίνουμε καλύτεροι αναγνώστες
• Να αλλάζουμε το τέλος μιας ιστορίας
• Να μετέχουμε σε προσομοιωτικά γεγονότα
• Τέλος θα μάθουμε τρόπους, κανόνες που θα μας βοηθήσουν να γράψουμε ένα ευανάγνωστο κείμενο με δυνατή αρχή και κλιμακωτή ένταση μέχρι το τέλος.

Ραντεβού λοιπόν τη Δευτέρα. Για τους επιφυλακτικούς θα πρότεινα  να δώσετε μια ευκαιρία στον εαυτό σας να γνωρίσετε κάτι καινούργιο και αν δεν σας ικανοποιήσει είστε ελεύθεροι να φύγετε…Μην απορρίψετε όμως το δώρο που σας προσφέρεται χωρίς να έχετε προσωπική άποψη…

Σύντομο βιογραφικό

Γεννήθηκα στο Σπαρτοχώρι από γονείς αγρότες…Η ζωή δύσκολη στο χωριό τότε μα την παλεύαμε όλοι με αξιοπρέπεια…και θέληση για μια καλύτερη ζωή . Τέλειωσα το Δημοτικό στο νησί με φωτισμένους δασκάλους. Με θυσίες των γονιών μου αλλά και τη βοήθεια συγγενών και φίλων κατάφερα να τελειώσω το εξατάξιο Γυμνάσιο στην Πάτρα. Με ελάχιστη φροντιστηριακή στήριξη  πέρασα στην Πάντειο Σχολή, στο τμήμα Δημόσιας Διοίκησης. Ήμουν εργαζόμενη φοιτήτρια.

 Με το πτυχίο εργάστηκα αρκετά χρόνια στον ιδιωτικό τομέα στον χώρο του βιβλίου. Μεράκι μου όμως ήταν το δασκαλιλίκι. Έτσι αν και παντρεμένη κι εργαζόμενη αποφάσισα να κάνω το όνειρο πραγματικότητα, παίρνοντας το πτυχίο της φιλοσοφικής, σαράντα μέρες μετά τη γέννηση της κόρης μου.

Δούλεψα σε φροντιστηριακά τμήματα προετοιμασίας μαθητών για την εισαγωγή στο Πανεπιστήμιο μέχρι τον διορισμό μου και στη συνέχεια σε όλους τους τύπους των Δημόσιων Σχολείων. Γυμνάσιο, ΓΕΛ, ΕΠΑΛ, Τεχνικό Λύκειο, στην  ΙΩΝΝΙΔΕΙΟ ΣΧΟΛΗ και στο ΖΑΝΝΕΙΟ,  καθώς και σε φορείς του Υπουργείου Παιδείας, όπως στο τμήμα επιμόρφωσης στις Νέες Τεχνολογίες, στην  Ειδική Γραμματεία, στο Παιδαγωγικό Ινστιτούτο αλλά και σε ΤΜΓ της Ελβετίας  στην οποία είχα κι ένα τμήμα φοιτητών.

 Για δέκα χρόνια ήμουν Διευθύντρια αρχικά στο 3ο Γυμνάσιο Ν.Σμύρνης και στη συνέχεια στο 2ο ΓΕΛ Καλλιθέας στο οποίο είχα αρκετούς μαθητές μη βλέποντες. Σαφώς για να μπορέσει κάποιος να ανταποκριθεί σε διαφορετικά περιβάλλοντα  θα πρέπει συνεχώς να επιμορφώνεται κι αν το όραμά του είναι ένα σχολείο εκτός των  τειχών…που το παιδί θα ξυπνάει και θα θέλει να είναι εκεί… θα οργανώνει ομίλους, δράσεις και θα συμμετέχει σε προγράμματα ποικίλου περιεχομένου στο εσωτερικό και το εξωτερικό.

Παράλληλα ασχολήθηκα με τη συγγραφή και την επιμέλεια βιβλίων. Διηγήματα μου έχουν δημοσιευτεί σε συλλογικούς τόμους και ηλεκτρονικά περιοδικά, κι έχουν εκδοθεί δύο μυθιστορήματά μου και μια νουβέλα.

Επειδή ήμουν ένα παιδί συνεσταλμένο, όπου η έλλειψη αυτοπεποίθησης μου δημιούργησε πολλά προβλήματα αποφάσια αυτά που έμαθα, θέλοντας και μη, να τα μοιραστώ με τους εφήβους όπου είναι οι καλύτεροι δάσκαλοι των δασκάλων τους…γιατί πολλές φορές ξέρουμε τι θέλουμε αλλά δεν ξέρουμε πως να το αποκτήσουμε. Ελπίζω να βρεθούν αρκετοί συνεπιβάτες και για τούτο το ταξίδι του νου και της ψυχής.

Προς αποφυγή παρεξηγήσεων ενημερώνω ότι η συμμετοχή μου στην εκδήλωση του Δήμου είναι δωρεάν….Κι εδώ θα ευχαριστήσω γι άλλη μια φορά τον δάσκαλο μου Τάκη Αργύρη (Τζανάκα) αλλά και τους γονείς μου όπου με δίδαξαν με λόγο και πράξη την αξία της προσφοράς και αντιπροσφοράς…Κι εννοώ ότι για να γίνω ό,τι έγινα βοήθησαν αρκετοί. Σειρά μου τώρα όσα έμαθα με κόπο, κλάμα, ξενύχτια και χρήμα να τα μοιραστώ…γιατί μόνο όταν μοιράζεσαι ζεσταίνεται η καρδιά, έλεγε η βάβω μου η Σοφία