«Ένας καθρέφτης που μιλάει και μια κάλτσα που ψάχνει το χαμένο της ταίρι ανοίγουν και κλείνουν, αντίστοιχα, ένα τοπίο που πλάστηκε από παιδιά για να διαβαστεί από ενήλικες. Μια χαραμάδα στη γη καταπίνει μια έφηβη, ένα κορίτσι γράφει γράμμα στον μικρό του εαυτό, ένας γκραφιτάς ταγκάρει στο χέρι μιας γυναίκας, κι ένα νεαρό θύμα τράφικινγκ περιπλανιέται στο κέντρο της Αθήνας. Παιδιά και έφηβοι που μεγαλώνουν δύσκολα σ’ έναν κόσμο χτισμένο από και για ενήλικες συγκρούονται με όρους όπως δικτατορία, παρέλαση, εκκλησία, κοινωνία, αποκτώντας το πρώτο τους τραύμα.