«Όλα έτοιµα»;

Βεβαίως! Έτοιµες οι τσάντες. Έτοιµα τα τετράδια. Έτοιµοι οι γονείς να πληρώσουν.
Έτοιµοι οι εκπαιδευτικοί να καλύψουν τρία κενά ο καθένας.

Και για να µην αγχώνεστε: έτοιµοι και οι κουβάδες για τα νερά που στάζουν από τα ταβάνια!
Γιατί ποτέ δεν ξέρεις πότε θα χρειαστούν…
Και πάνω απ’ όλα, έτοιµα τα κονδύλια για το ΝΑΤΟ, τα µπόνους στους µεγάλους οµίλους
και τα deals µε τις πολυεθνικές.
Όλα έτοιµα, λοιπόν. Ή σχεδόν όλα.
Γιατί εµείς οι γονείς έχουµε κάποιες πιο δύσκολες ερωτήσεις.
11 Σεπτέµβρη κι ο µισθός στερεύει.
Θα φτάσει µέχρι το τέλος του µήνα;
Τι θα κόψουµε φέτος για να τα βγάλουµε πέρα;
Και πέρα από αυτά, έχουµε την πιο µεγάλη αγωνία:

Τι σχολείο θα βρει το παιδί µας; Και κυρίως, τι άνθρωπος θα γίνει µέσα από αυτό;
Βλέπουµε τα παιδιά µας να µεγαλώνουν σε έναν κόσµο διαφορετικό από αυτόν που µεγαλώσαµε
εµείς. Τα βλέπουµε να περνούν όλο και περισσότερο χρόνο µπροστά σε µια οθόνη. Να δέχονται
έναν καταιγισµό πληροφοριών, εικόνων και µηνυµάτων, χωρίς πάντα να έχουν τη δυνατότητα για να
ξεχωρίσουν τι είναι αλήθεια και τι ψέµα.
Και την ίδια στιγµή ακούµε για περιστατικά βίας, εκφοβισµού, επιθετικότητας µέσα και έξω από το
σχολείο.

▶ Και αναρωτιόµαστε:
Ποιος θα είναι δίπλα στο παιδί µας όταν δυσκολευτεί;
Ποιος θα το βοηθήσει να σταθεί στα πόδια του;
Χρειάζεται και το σχολείο που θα µπορεί να τα προστατεύει, να τα στηρίζει, να τα βοηθά να
καταλαβαίνουν τον κόσµο και τον εαυτό τους.
Όµως πώς θα γίνει αυτό όταν οι ψυχολόγοι και οι κοινωνικοί λειτουργοί δεν επαρκούν για όλα τα σχολεία
και, πολλές φορές, εκεί που υπάρχουν, βρίσκονται στο σχολείο µία φορά την εβδοµάδα;
Πώς θα µάθει το παιδί να χρησιµοποιεί δηµιουργικά την τεχνολογία, όταν δεν µαθαίνει τι κρύβεται πίσω
από αυτήν;

Το ζήτηµα είναι τι εφόδια δίνουµε στο παιδί για να µη γίνει η οθόνη
και η µηχανή αυτή που θα σκέφτεται αντί γι’ αυτό.
Μας µιλούν για το «έξυπνο σχολείο», για την τεχνητή νοηµοσύνη, για τις ψηφιακές δεξιότητες, για το
σχολείο του µέλλοντος.
Όµως, πραγµατικά έξυπνο και σύγχρονο σχολείο δεν είναι αυτό που απλώς βάζει περισσότερη
τεχνολογία στην τάξη.
Είναι αυτό που δίνει στο παιδί την αυτοπεποίθηση ότι µπορεί να γνωρίσει την αλήθεια του κόσµου για να τον
αλλάξει.
«Όλα έτοιµα»;

Και βέβαια, ως γονείς, έχουµε και µια ακόµη πολύ βασική αγωνία:
θα υπάρχει δάσκαλος στην τάξη του παιδιού µας;
Για άλλη µια χρονιά, χιλιάδες αναπληρωτές καλούνται να καλύψουν τον εαυτό τους! Και κάθε
Σεπτέµβρη ξαναζούµε το ίδιο έργο: κενά, αναµονή, µετακινήσεις εκπαιδευτικών, συγχωνεύσεις τµηµάτων,
πολυπληθείς τάξεις.
∆εν γίνεται ένα παιδί να χρειάζεται στήριξη και οι κυβερνήσεις να µας λένε «δεν υπάρχει προσωπικό».
∆εν γίνεται ο εκπαιδευτικός να πρέπει να προσέχει 25 και 27 παιδιά και ταυτόχρονα να ζητάµε από αυτόν
να γνωρίζει τις ιδιαίτερες ανάγκες του καθενός.
∆εν γίνεται η «εξοικονόµηση» να είναι πιο σηµαντική από τη µόρφωση των παιδιών µας.
Και αυτό δεν είναι κακός σχεδιασµός είναι ταξική πολιτική επιλογή.

Εµείς λέµε: τα παιδιά µας δεν είναι κόστος. Είναι το µέλλον της κοινωνίας.
Γι’ αυτό απαιτούµε τώρα:
▶ Να καλυφθούν όλα τα κενά.
▶ Να γίνουν µόνιµοι διορισµοί για όλες τις πραγµατικές ανάγκες.
▶ Καµία συγχώνευση τµήµατος και καµία κατάργηση σχολικής µονάδας.
▶ Λιγότερους µαθητές ανά τµήµα.
▶ Ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς και ειδικό επιστηµονικό προσωπικό σε κάθε σχολείο,
µε σταθερή παρουσία.

Και τώρα µας λένε για το «Εθνικό Απολυτήριο».
Μας το παρουσιάζουν ως λύση για την αναβάθµιση του Λυκείου ενώ θα οδηγήσει σε περισσότερες
εξετάσεις, άγχος, πίεση. Περισσότερα έξοδα για φροντιστήρια.

Τα παιδιά µας δεν χρειάζονται ένα σχολείο που θα τα εξετάζει περισσότερο. Χρειάζονται ένα σχολείο
που θα τα µορφώνει περισσότερο. Ένα σχολείο που δεν θα το βαριούνται.
Γιατί το σχολείο δεν µπορεί να είναι ένας µαραθώνιος εξετάσεων µέχρι την πόρτα του πανεπιστηµίου.
Πρέπει να είναι ο χώρος όπου το παιδί θα ανακαλύπτει τον κόσµο και τους νόµους κίνησης. Θα γνωρίζει
την επιστήµη αλλά και την τέχνη.
Θα αθλείται. Θα συνεργάζεται.
Θα µαθαίνει να σέβεται τον άλλον, αλλά και να διεκδικεί.

Αυτό είναι το σχολείο που έχουµε ανάγκη.
▶ Ένα σχολείο ενιαίο, δηµόσιο και πραγµατικά δωρεάν.
▶ Ένα σχολείο χωρίς ταξικούς φραγµούς.
▶ Ένα σχολείο που θα δίνει σε κάθε παιδί τη δυνατότητα να αναπτύξει όλες τις κλίσεις,
τα ταλέντα του και τα ενδιαφέροντά του.
Γιατί σήµερα η επιστήµη και η τεχνολογία έχουν φτάσει σε επίπεδο που µπορούν να εξασφαλίσουν πολύ
περισσότερα για κάθε παιδί.
Το ερώτηµα, λοιπόν, δεν είναι αν µπορεί να γίνει αυτό αλλά για ποιον σκοπό θα αξιοποιηθούν αυτές οι
δυνατότητες.

Για τα κέρδη των λίγων ή για τις ανάγκες των πολλών;
Το ΚΚΕ σου λέει καθαρά: Για µας και τα παιδιά µας.
Και αυτό δεν θα µας το χαρίσει κανείς.
Θα το κερδίσουµε µε αγώνα. Στοχεύοντας στην αιτία των προβληµάτων µας και ανοίγοντας τον δρόµο,
µαζί µε το ΚΚΕ, για την κοινωνία όπου κανείς δεν περισσεύει. Την κοινωνία που η τεχνολογία και ο
πλούτος που παράγεται µπαίνουν στην υπηρεσία των αναγκών των πολλών.
Κ α λ ή     σ χ ο λ ι κ ή     χ ρ ο ν ι ά !