Ανοιχτή επιστολή Αιμίλιου Πετρόπουλου

Αγαπητοί φίλοι, συμπατριώτες,

Με αφορμή το τέλος του φετινού καλοκαιριού, θέλω, ως μέλος της απερχόμενης διοίκησης του Μέντη και ως Μεγανησιώτης, να πω ορισμένα πράγματα που έχουν να κάνουν με τον Σύλλογο, τις δραστηριότητές του και το μέλλον του.

Ο Σύλλογός μας, ο Σύλλογος Μεγανησιωτών, είναι έτοιμος, με σχέδιο και όραμα, να σταθεί, όπως αρμόζει, στο πλάι του νησιού και του Μεγανησιώτη: στην ανάγκη, στη διασκέδαση, στον πολιτισμό.

Μπορεί και πρέπει, ειδικά σήμερα που μέσα στον πολύ κόσμο χάνεται όλο και περισσότερο το μεγανησιώτικο στοιχείο και η φυσιογνωμία μας, να συνεχίσουμε και, με πιο ουσιαστικό τρόπο, να δουλέψουμε μέσα από τον Σύλλογο για όλους εμάς, για τα παιδιά μας, για την ουσιαστική συνέχεια του νησιού ως τόπου αξιών, ηθών, πολιτισμού και μιας ξεχωριστής κουλτούρας που μας διακρίνει.

Η δυσκολία που βλέπω εδώ και καιρό είναι η ενεργή συμμετοχή των μελών του Συμβουλίου στο πρόγραμμα δράσης.

Η δυσκολία, λοιπόν, είναι ποιος θα μπει μπροστά, ποιος θα βοηθήσει ώστε να γίνεται όλο και πιο γνωστό το νησί μέσα από τη δράση μας.

Χρειάζεται να θυμίσουμε, κωδικοποιημένα, το σχέδιο του Μέντη:

  1. Ο Μέντης στον πολιτισμό, με ομάδες, αθλητισμό, θέατρο και χορό.
  2. Ο Μέντης στα σοβαρά προβλήματα, μαζί με τους ντόπιους.
  3. Ο Μέντης στην ενημέρωση.
  4. Ο Μέντης στη διασκέδαση.
  5. Ο Μέντης στον χώρο του.

Νομίζω πως σήμερα πρέπει να καθίσουμε όλοι όσοι πιστεύουμε ότι αξίζει αυτή η προσπάθεια και, χωρίς αναστολές και με θάρρος, να προχωρήσουμε.

Η αλήθεια είναι ότι μέχρι τώρα έγιναν βήματα. Χρειάζονται, όμως, πολλά και πιο σταθερά βήματα.

Η ποδοσφαιρική ομάδα είναι μια σπουδαία παρακαταθήκη για το μέλλον. Χρειάζεται, όμως, να δουλέψουμε πιο ενιαία και για τα υπόλοιπα.

Προσωπικά, θα είμαι παρών. Ζητώ και από άλλους να μπούμε μαζί μπροστά για το δυνάμωμα του Συλλόγου και για ό,τι σημαίνει αυτό.

Ας το κάνει ο καθένας με τον δικό του τρόπο, αρκεί να το κάνει.

Προσωπικά, θα πάρω κάποιες πρωτοβουλίες για αυτή την υπόθεση.

Βέβαια, όλη αυτή η προσπάθεια, μιας και έχει αξία, είναι αναμενόμενο να έχει και εχθρούς.

Με αφορμή το πάρτι του Συλλόγου στο Precious τον Αύγουστο, μια ιδιαίτερη βραδιά:

  • βραβεύτηκαν οι πρωταγωνιστές της ομάδας μας και άξιοι Μεγανησιώτες (μαθήτρια από το σχολείο του νησιού και Μεγανησιώτης πρωταθλητής στον στίβο),
  • ακούστηκαν, μέσω βίντεο, ευχές από άλλους συλλόγους από όλη την Ελλάδα για τον Μέντη,
  • διασκεδάσαμε με παραδοσιακά μας τραγούδια,
  • ενισχύθηκε οικονομικά από τον κόσμο μας η ομάδα, ώστε να καλύψει τα έξοδά της,
  • όπως επίσης ενισχύθηκε οικονομικά από το μεγαλύτερο μέρος των επαγγελματιών του νησιού μας.

Όλους τούς ευχαριστούμε πολύ.

Με αφορμή αυτή τη βραδιά, λοιπόν, διαβάσαμε ορισμένες σκέψεις από τους συνηθισμένους…

Είναι αυτοί που δεν μπαίνουν στον χορό, αλλά συνέχεια έχουν γνώμη για τα βήματα.

Είναι αυτοί που το παίζουν «πολύ Μεγανησιώτες», ενώ οι άλλοι δεν ξέρουμε, δεν είμαστε αρκετά Μεγανησιώτες και άλλα τέτοια.

Είναι οι ίδιοι, όπως και ο γνωστός αρχηγός του Ομίλου, που μελαγχολεί γιατί ο Σύλλογος κάνει μόνο πάρτι, πανηγύρια κ.λπ.

Σχολιάζει ο Μεγανησιώτης που πονάει τον τόπο του πως δεν είναι σωστό να δουλεύουν έτσι οι σύλλογοι.

Γενικά, έχει δίκιο.

Αν, όμως, μιλάει για τον Μέντη, μάλλον μπερδεύτηκε…

Ο Σύλλογος, μαζί με την ομάδα του, πριν από καιρό διοργάνωσε αγώνες αλληλεγγύης ποδοσφαίρου με θέμα την υγεία στο νησί.

Εξήγησε στον κόσμο, στις κερκίδες της Αθήνας και της Πάτρας, τα σοβαρά προβλήματα στο ιατρείο, την έλλειψη γιατρού κ.λπ.

Μάζεψε, επίσης, ένα συμβολικό ποσό από τους φίλους και το πρόσφερε στο ιατρείο.

Αυτό έκανε ο Μέντης: ενημέρωσε, προβλημάτισε, πρόσφερε.

Ο Όμιλος, την ίδια στιγμή, ρίχνει νερό στον μύλο του Υπουργείου και φέρνει δωρεάν γιατρούς στο νησί, σαν να είναι ρουσφέτι.

Ο Μέντης, λίγο πιο παλιά, είχε κάνει παράσταση διαμαρτυρίας στο Υπουργείο Παιδείας για σοβαρές ελλείψεις σε καθηγητές στο σχολείο του νησιού και είχε ενημερώσει τους κατοίκους.

Την ίδια στιγμή, έτυχε μέλος του Ομίλου να γνωρίζει τον τότε Υπουργό Παιδείας και, απευθυνόμενο σε πατέρα μαθητή του νησιού, του είπε:

«Πες μου τι προβλήματα έχουμε στο σχολείο, γιατί έχω φίλο τον υπουργό».

Πάλι με το ρουσφέτι ο Όμιλος.

Ο Μέντης, λοιπόν, κύριε και λοιποί της παρεούλας του Ομίλου, είναι ένας Σύλλογος που υπηρετεί το νησί με τρόπο που ενημερώνει, προβληματίζει, δρα και διασκεδάζει μαζί με τους συμπατριώτες.

Δεν υπάρχει για να μαθαίνει τον κόσμο να ζητά χάρες, λες και είμαστε παρακατιανοί και θέλουμε βύσμα για να έχουμε υγεία και παιδεία στο νησί.

Θυμίζουμε πως ο Μέντης αυτά έκανε όλα αυτά τα χρόνια, μαζί και με την τοπική διοίκηση του νησιού: αγώνες για το σχολείο, τις μετακινήσεις, την υγεία, τους αγρότες.

Γι’ αυτόν τον λόγο έφτιαξε και το μνημείο στον αξέχαστο Λάμπρο Δάγλα, πρόεδρο στο Κατωμέρι τα πρώτα χρόνια του Συλλόγου.

Ας βοηθήσουμε, λοιπόν, όλοι να φτιάξουμε έναν Σύλλογο μάχιμο για το καλό του νησιού μας και του πολιτισμού μας. Έναν Σύλλογο του οποίου την προσφορά δεν χρειάζεται να καρπωθούμε εμείς ή η οικογένειά μας, αλλά να την απολαμβάνει το σύνολο, ολόκληρο το νησί.

Ο στίχος του αγαπημένου Άλκη Αλκαίου νομίζω πως βοηθά στον συνειρμό:

«Σταλιά σταλιά με τον καιρό
τρυπάει την πέτρα το νερό
και μια μικρή ραγισματιά
απλώνει ρίζες και κλαριά».

Αιμίλιος Πετρόπουλος