Η παράσταση «Φωνάζει Ο Κλέφτης» του Δημήτρη Ψαθά πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 9 Μαΐου 2026 από την θεατρική ομάδα Μεγανησίου με πολύ μεγάλη επιτυχία.   Αναμενόμενη εν μέρει μιας και μιλάμε για το Μεγανήσι, έναν τόπο με βαθιά θεατρική κουλτούρα που ξεκινάει πολλές δεκαετίες πίσω. Μια παράδοση που έχει περάσει από γενιά σε γενιά  έχει γίνει ένα με την ιδιοσυγκρασία μας και έχει μπει στο «αίμα» μας με βαθιές ρίζες που μας οδηγούν στην αναγκαιότητα της συνέχειά της. Το δράμα ή η κωμωδία, η έκφραση μέσα από ένα θεατρικό παιχνίδι που οδηγεί σε μια παράσταση, για εμάς  δεν αποτελεί απλώς ένα μουσειακό είδος, αλλά μια ζωντανή συνέχεια που επηρεάζει την πολιτιστική και κοινωνική ζωή ενός τόπου που ερημώνει τον χειμώνα αλλά αντιστέκεται και ενώνει τις δυνάμεις των κατοίκων που κάνουν την ανάγκη τους για δημιουργία μεράκι και συνεχίζουν την παράδοση σε ότι πολύτιμο και δημιουργικό έχουν μεταλαμπαδεύσει οι παλιότερες γενιές. Το θέατρο.

Φέτος το εγχείρημα ήταν δύσκολο και λιγάκι ριψοκίνδυνο αφού η ομάδα καλέστηκε να φέρει εις πέρας μια παράσταση χωρίς την καθοδήγηση ενός ειδικού σκηνοθέτη και στηρίχτηκε εξ ολοκλήρου στις όποιες γνώσεις και εμπειρίες είχαμε σαν «ηθοποιοί» ή θεατές ακόμη.  Τολμήσαμε να σηκώσουμε μόνοι μας ένα έργο απαιτητικό και δύσκολο όπως είναι τα έργα του Ψαθά.  Ακόμα και σε τεχνικά και διοργανωτικά ζητήματα.

Ατομικά  ο καθένας καθοδήγησε και σκηνοθέτησε τον χαρακτήρα του, τον ήρωά του, με στοιχεία του εαυτού του  αλλά και των «ιερών τεράτων» που είχαν ενσαρκώσει τους αντίστοιχους ρόλους χωρίς την παραμικρή προσπάθεια μίμησης ή σύγκρισης. Πως θα μπορούσαμε άλλωστε!

Ομαδικά, με παρατηρήσεις και συμβουλευτικές ματιές  ο ένας στον άλλον με σκοπό το βέλτιστο αποτέλεσμα. Οι συμβουλές του μετρ του είδους Τάκη Αργύρη και του σπουδαστή ηθοποιού Πάνου Κονιδάρη πολύτιμες. Η όποια γνώση και εμπειρία του καθενός μας ξεχωριστά, επίσης καθοριστικές. Οι συνθήκες αντίξοες, οι ώρες προετοιμασίας και προβών, πολλές και δύσκολες επίσης. Ο χρόνος πιεστικός , και αυτό που καλούμασταν να κάνουμε απαιτούσε πάνω από όλα υπευθυνότητα με σεβασμό στον θεατή. Και τα καταφέραμε.

Φάνηκε από την τεράστια συμμετοχή του κόσμου που γέμισε ασφυκτικά την αίθουσα και ήταν πολλοί αυτοί που δεν κατάφεραν ούτε τη σκηνή να δουν και έφυγαν. Φάνηκε στο ζεστό σας  χειροκρότημα. Φάνηκε στα εγκάρδια συγχαρητήρια και τα καλά σας λόγια. Στη  αγάπη που μας δώσατε. Φάνηκε στα χαρούμενα πρόσωπά σας  φεύγοντας από την αίθουσα που διακρίναμε ικανοποίηση και ευχαρίστηση . Νοιώσαμε ότι περάσατε όμορφα και τότε έφυγε κάθε κούραση, κάθε αγωνία και άγχος . Όμως το αποτέλεσμα δεν θα ήταν το ίδιο χωρίς τη βοήθεια και την στήριξη κάποιων ανθρώπων πέρα του φορέα υποστήριξης που φέτος ήταν ο Δήμος. Σε αυτούς οφείλουμε ένα δημόσιο ευχαριστώ και ένα μπράβο που ανιδιοτελώς και πρόθυμα πρόσφεραν την βοήθειά και τις υπηρεσίες τους.

Έναν έναν ξεχωριστά ευχαριστούμε θερμά:

Τον Άγγελο Μωραΐτη για το βίντεο και τις φωτογραφίες.

Τον Τάσο Δάγλα (Κούλα για τις φωτογραφίες αφίσας.

Την Δήμητρα (Μιμή) Δάγλα και την Ειρήνη Πετράκη για το μακιγιάζ.

Την Βησσαρία Πολίτη, βοηθό σκηνής, σκηνικών, παράστασης.

Τις γλυκύτατες μικρούλες Αμέλια και  Αφροδίτη βοηθοί αυλαίας.

Τη Στρατούλα Δάγλα για τις κομμώσεις.

Τον Τάκη Αργύρη και τον Πάνο Α. Κονιδάρη για τις σκηνοθετικές συμβουλές.

Τον Μιχάλη Σκόπελο για το φως και τον ήχο.

Τους ανθρώπους που μας «έντυσαν» τα σκηνικά με είδη και αντικείμενα  χώρου.

Τέλος να ζητήσουμε συγνώμη από όσους δεν κατάφεραν να δουν την παράσταση λόγω χώρου και θέσεων. Σε κάθε περίπτωση ήταν μεγάλη μας τιμή η παρουσία σας. Μας δίνετε κίνητρο όρεξη και δύναμη για την συνέχεια.

Πρόθεσή μας είναι να δώσουμε ακόμα δυο παραστάσεις. Η μια στο τέλος της σαιζόν για τους ανθρώπους που λόγω εργασίας δεν μπορούσαν να μας δουν και η δεύτερη στην Αθήνα για τους εκεί Μεγανησιώτες

Το έργο επίσης έχει βιντεοσκοπηθεί και θα είναι άμεσα διαθέσιμο από το You Tube

Εις το επανειδείν…

Η θεατρική ομάδα

Αναστασοπούλου Χρυσούλα

Δάγλας Κώστας

Ζαβιτσάνος Νίκος

Καββαδά Έλλη

Μάντζαρης Κώστας

Πάλμου Ελένη

Πολίτης Στάθης